Kwota zwrotu podlega wypłaceniu w terminie 25 dni od dnia doręczenia decyzji albo w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku – jeżeli ze względu na prawidłowość wniosku decyzja nie jest wydawana.

W przypadku gdy osoba fizyczna nie posiada zaległości podatkowych, kwota zwrotu podlega wypłaceniu:

1) w kasie albo
2) za pośrednictwem poczty (w takim przypadku kwota zwrotu jest pomniejszana o koszty jej przesłania), albo
3) za pośrednictwem banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej. Możliwość wypłaty kwoty zwrotu za pośrednictwem kasy oszczędnościowo-kredytowej pojawiła się z dniem 1 stycznia 2008 r, wskutek nowelizacji z 19 września 2007 r.

W sytuacji, gdy decyzja nie została wydana w terminie 6 miesięcy od złożenia wniosku lub kwota zwrotu nie została wypłacona w terminie 25 dni od doręczenia decyzji, kwota zwrotu podlega oprocentowaniu w wysokości opłaty prolongacyjnej ustalanej w przypadku odroczenia terminu płatności podatków stanowiących dochód budżetu państwa, obowiązującej w dniu, w którym upłynął termin wypłaty kwoty zwrotu.

Oprocentowanie przysługuje;

1) w przypadku gdy decyzja nie została wydana w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku lub kwota zwrotu nie została wypłacona w terminie 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, od dnia następującego po dniu, w którym upłynęło 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku, włącznie do dnia jej wypłacenia;

2) w przypadku gdy kwota zwrotu nie została wypłacona w terminie 25 dni od dnia doręczenia decyzji, od dnia następującego po dniu, w którym upłynął termin wypłacenia kwoty zwrotu, włącznie do dnia jej wypłacenia.

Co do zasady, oprocentowanie nie przysługuje, jeżeli winę za niewypłacenie kwoty zwrotu w terminie, o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy o zwrocie VAT (25 dni od dnia doręczenia decyzji, 6 miesięcy od dnia złożenia wniosku), ponosi osoba fizyczna lub opóźnienie w wypłaceniu kwoty zwrotu powstało z przyczyn niezależnych od urzędu skarbowego.

Na mocy art. 6a ustawy o zwrocie VAT, jeżeli jest to uzasadnione ochroną tajemnicy państwowej i wymogami bezpieczeństwa państwa, do przyjmowania wniosków o zwrot podatku, wydawania decyzji określających kwotę zwrotu oraz do dokonywania zwrotu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uprawnione są organy wymienione w art.13a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.). Stosownie zaś do art. 13a Ordynacji Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, nadać uprawnienia organów podatkowych:

1) Szefowi Agencji Wywiadu,
2) Szefowi Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,
3) Szefowi Centralnego Biura Antykorupcyjnego,
4) Szefowi Służby Wywiadu Wojskowego,
5) Szefowi Służby Kontrwywiadu Wojskowego

– jeżeli jest to uzasadnione ochroną tajemnicy państwowej i wymogami bezpieczeństwa państwa.

Odesłanie do przepisów Ordynacji podatkowej

Należy również podkreślić, że we wszystkich sprawach nieuregulowanych w ustawie o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Ordynacja podatkowa. Jako przykład można wskazać, że do postępowania w sprawie zwrotu stosuje się odpowiednio przepis art.274c Ordynacji. Oznacza to, że organ podatkowy prowadząc postępowanie o zwrot VAT, może zażądać od kontrahentów wnioskodawcy wykonujących działalność gospodarczą (czyli od podmiotów, które wystawiły faktury VAT) przedstawienia dokumentów w zakresie objętym wnioskiem o zwrot podatku. Ma to na celu sprawdzenie ich prawidłowości oraz rzetelności. Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, z czynności tych sporządza się protokół. W praktyce dość często zdarza się, że miejsce zamieszkania, siedziba lub miejsce wykonywania działalności kontrahenta wnioskodawcy znajdują się poza obszarem działania organu, który rozpoznaje wniosek o zwrot podatku od towarów i usług. Wówczas czynności sprawdzające na zlecenie tego organu może także dokonać organ właściwy miejscowo.

Zwrot VAT a podatek dochodowy

Na mocy art.21 ust.1 pkt 123 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U z 2000 r., Nr 14, poz.176, z późn. zm.), wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są kwoty zwrotu otrzymane na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 2005 r. o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym (Dz. U. Nr 177, poz.1468). Mamy tu zatem do czynienia ze zwolnieniem o charakterze przedmiotowym. Zwolnienie to jest podyktowane zapewne charakterem i funkcją zwrotu części wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym. Ów zwrot nie stanowi przychodu czy też dochodu podatkowego u podatnika, a jedynie jest formą rekompensaty z tytułu wzrostu ceny brutto materiałów budowlanych wskutek podwyżki podatku VAT z 7% stawki do stawki w wysokości 22%.

Zwrot VAT w aspekcie przepisów kodeksu karnego skarbowego

Na mocy art.76a ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz. U. Nr 83, poz.930, z późn. zm.), kto przez podanie danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym lub zatajenie rzeczywistego stanu rzeczy wprowadza w błąd właściwy organ narażając na nienależny zwrot wydatków, o których mowa w przepisach o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym, podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Jeżeli kwota narażona na nienależny zwrot wydatków, o których mowa wyżej, jest małej wartości, sprawca czynu zabronionego określonego w paragrafie 1 podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych. Jeżeli natomiast kwota narażona na nienależny zwrot wydatków nie przekracza ustawowego progu, sprawca czynu zabronionego określonego przez ustawodawcę w niniejszym przepisie, podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Beata Witkowska

(CDN)